We zitten nu in Tofino aan de westkust van Vancouver Island (VI) en zijn beland op Bella Pacifica Campground. Een mooie camping met een mooie ligging.
Alleen het weer werkte vandaag absoluut niet mee en de weergoden waren ons niet gunstig gestemd. De regen kwam bij vlagen met bakken uit de hemel en dat maakt de wereld toch een stuk minder aantrekkelijk, zullen we maar zeggen.
De route naar Tofino voerde ons langs de ruige kust in het Pacific Rim National Park Reserve.
Op de stranden liggen enorme boomstammen die door de ruige oceaan op het strand zijn geworpen: een bijzonder schouwspel.
En hoe koud, nat en ongezellig het vandaag ook was: we zagen toch een groot aantal moedige surfers die zich van niets en niemand iets aantrokken en gewoon heerlijk gingen surfen. Hey dude, do your thing..........
Tofino is het surfplaatsje bij uitstek omdat je daar extreem hoge (oceaan)golven hebt en dit trekt ook een speciaal soort publiek. Wij vinden dit wel relaxed moeten we eerlijkheidshalve bekennen.
Voor ons geen rare capriolen op een smal plankje in de oceaan.
Als we dan toch een keuze hebben, geef ons dan maar onze lekker warme camper!
Vanmiddag wilden we lopend naar het plaatsje en toen we ( iedere zwaar bepakt met een rugzak) bijna een half uur in een miezerig regentje hadden gewandeld en nog steeds geen plaatsje zagen, besloten we even slim te zijn en bij een tankstation te vragen of het nog ver was naar Tofino.
Met een meewarig gezicht vertelde de medewerker dat het zeker nog wel een half uur lopen was en toen hij zag dat we resoluut rechtsomkeert maakten, zwaaide hij uit alle macht en knikte begrijpend. Tja, die Canadezen begrijpen ons Hollanders wel......
We zijn toen maar teruggelopen naar de camping om daarna per camper naar Tofino te rijden.
In Tofino hebben we bij de plaatselijke supermarkt nog even inkopen gedaan.
Ook hebben we ons laten voorlichten over trips die verschillende organisaties aanbieden om walvissen te bekijken.
Misschien dat we dit morgen gaan doen maar dan moet het weer wel opknappen.
Blijft het van dit regenachtige weer dan hebben we besloten om morgen richting Victoria op VI te rijden om daar een dergelijke excursie te maken.
Nu zitten we lekker gemoedelijk in de camper en de regen valt nog steeds uit een grauwe hemel.
Een blik op de kilometerteller van de camper vertelt ons dat we nu ruim 2300 kilometer hebben gereden. Dat is best wel veel vooral als je weet dat deze reis was gebaseerd op maximaal 2500 kilometer. Kom je hierboven dan moet je de extra kilometers betalen. Nou, het zij zo: Carpe Diem!
Deze dag begon, zelfs voor onze begrippen, wel heel erg vroeg.
Om 06.00 uur stapten we uit bed na wederom een nacht heerlijk te hebben geslapen.
Vandaag gaan we met de postboot van Port Alberni naar Bamfield en weer terug.
We hadden al gelezen dat de postboot om 08.00 uur zou vertrekken uit het haventje van Port Alberni.
Zo rond de klok van 07.00 uur meldden we ons aan de balie van the  Lady Rose Marine Services en na betaling van een bedrag van 70 dollar pp mochten we mee met de postboot Frances Barkley.
We hebben met verbazing staan te kijken wat er allemaal mee gaat op zo' postboot. De goederen die aan boord werden gehesen varieerden van een buitenkachel, bouwmaterialen, gasflessen tot grootverpakkingen uien en flessen Bacardi-rum.Â
Uiteraard was er ook nog ruimte voor de poststukken......
Zo tegen 8 uur vertrok deze schuit ( de boot was gebouwd in 1958) en met veel geproest, gehoest en rook kwam de oude dame in haar ritme en voeren we haven van Port Alberni uit.
De bemanning was uiterst beleefd en altijd in voor een praatje.
Aan boord was zelfs een kok die in een piepkleine kombuis z' n uiterste best deed om tegen betaling de gasten iets lekkers voor te schotelen.
De beste man deed in de verte denken aan die gekke kok in de Mupper-show.
Ondanks de beperkte middelen ging het koken hem wonderwel goed af.
Her was erg leuk om te zien  hoe de verschillende goederen bij de verschillende dorpjes/gehuchten werden afgeleverd.
Halverwege de trip zagen we nog en drietal Bold Eagles  ( visarenden) hoog in de lucht vliegen.
Tegen 12.30 uur waren we bij Bamfield en kregen we van de kapitein een uur verlof om dit leuke plaatsje te verkennen
De weg in Bamfield was niet niet meer dan een houten vlonder die ze langs het water hadden gebouwd. Erg bijzonder.
Daarna begon de terugvaart. Op ongeveer een uurtje voor Port Alberni schalde de stem van  de kapitein door de luidsprekers dat er aan de rechteroever een zwarte beer was gespot. Wij zagen het dier nog net.
Na aankomst zijn we met de camper vertrokken richting Ucluelet
Onderweg zagen we nog een  zwarte beer aan de kant van de weg.
Uiteindelijk is deze dag geëindigd op de surfjunction campground in Ucluelet en op het ritmische geluid van de regen gingen bij ons de luiken dicht.
Deze vakantie is er echt eentje van vroeg opstaan en korte nachten.
Dus: vanochtend wederom vroeg uit de veren voor een rit naar Vancouver Island (VI).
Onderweg naar Horseshoe Bay, waar je met de ferry over gaat naar Nanaimo op VI, hebben we toch een aantal fikse regenuien moeten trotseren.
Toen we Horeshoe Bay kwamen bleek dat de ferry van 11.40 uur vol was en dat we moesten wachten op de eerstvolgende afvaart, nl. Die van 12.50 uur.
Nadat we een ticket hadden gekocht (89 dollar) zijn we het plaatsje even ingewandeld.
Het weer knapte zienderogen op ( een mens krijgt wat ie verdient nietwaar....) en hebben we op het terras van Starbucks een heerlijk bakkie leut en warme chocolademelk met slagroom gedronken.
Ook de inwendige mens heeft recht op een goede verzorging!
Het inschepen op de ferry verliep erg soepel.
Het was een grote ferry en aan dek waaide het behoorlijk en dus besloten we ons niet langer bloot te stellen aan de natuurelementen en zijn we lekker binnen gaan zitten.
Op een gegeven moment schalde de stem van de kapiteit door de luidsprekers met de mededeling dat er aan stuurboord ( voor de niet-zeelieden: dit is rechts) een aantal orka's zwommen.
De kans om deze rovers van de zee te zien lieten we ons uiteraard niet ontnemen en we spoedden ons dan ook weer aan dek. Inderdaad zagen we op grote afstand een aantal orka' s zwemmen. Hoewel, zoals gezegd, de afstand groot was, vonden we het toch een belevenis.
Na ruim anderhalf uur varen bereikten we weer de vaste wal.
In Nanaimo hebben we getankt. Je krijgt iedere weer een hartverzakking als je op de pomp ziet hoeveel liter benzine er deze keer weer in de tank van de camper verdwijnt.
Onderweg kwamen we door het MacMilan Park en zijn daar gestopt om een stuk oerbos te bekijken. Wat een joekels van bomen!
Inmiddels zitten op camping Timberlodge in Port Alberni.
In dit plaatsje kun je met de postboot ( The Lady Rose) mee, die ' ochtends om 08.00 uur vertrekt en in de omgeving allerlei bestellingen aflevert.
We willen proberen morgen mee te gaan met de postboot.
Zo, nu eerst even relaxen en een heerlijk hapje eten.
Vandaag een lange rit voor de boeg naar Whistler.
We zijn door een prachtig gebied gereden richting Whistler maar we hebben geen enkel dier kunnen spotten. Grrrr..............
Onderweg zijn we door een gebied gekomen waar nog behoorlijk veel sneeuw lag. WeÂ
wilden Even een waterval bekijken maar op slippers (Dineke) en sandalen (Harry) leek ons dat niet zo' n slim idee.
Dat hebben we dus ook niet gedaan.
In Whistler was het er druk maar gelukkig vonden we voor de camper een parkeerplaats nabij een soort winkelcentrum en zijn we te voet het plaatsje ingegaan.
Wat een mengelmoes van allerlei soorten mensen en allerlei verschillende soorten sporten.
Zo kon je er nog skiën of snowboarden maar er waren ook mountainbikers die van een gigantisch hoge berg met ware doodsverachting naar beneden suisden.Â
Ook in het plaatsje zelf was het een drukte van belang. Kortom: erg gezellig.
Teruggekomen bij de camper wachtte ons een onaangename verrassing: er zat een klein geel envelopje onder de ruitenwisser en meestal voorspelt dat niet veel goeds.
Dat bleek ook wel want in dat envelopje bevond zich een keurig uitgeprinte kwitantie met daarop vermeld dat we een bekeuring hadden gekregen omdat het voertuig te lang was voor de parkeerplek waarop we stonden.....Â
Een parkeercontroleur die ik hierover aansprak gaf slechts aan dat er overal borden stonden. Tja......... Wat moet je dan?
We zijn dus maar weggereden in de wetenschap dat we binnen 7 dagen  op de een of andere manier 45 dollar moeten overmaken. Zo niet dan volgt er een verhoging met 25 dollar.
Redelijk gepikeerd ( want geld voor een bekeuring geven we liever aan andere zaken uit) zijn we naar de camping Whistler's RV and Campground gereden, net buiten Whistler richting Vancouver.
De eigenaar van de camping vertelde ons dat hij een mooie plaats voor ons had met uitzicht op de beer, die op een lager gelegen veldje iedere dag tussen 16.00 uur en 18.00 uurÂ
z' n kostje bij elkaar scharrelde.
Ook vertelde hij ons een plek waarvan hij zeker wist dat we er beren zouden zien.
Om een lang verhaal kort te maken: we hebben vanmiddag in totaal 7 beren gezien.
Daarna zijn we terug gereden naar de camping en hebben een heerlijke pizza uit de oven gegeten.
C' est la vie............. En de bekeuring? Dat zien we laten wel weer als het bedrag wordt afgeschreven van de creditcard.
We zijn veilig aangekomen in het wintersportplaatsje Whistler.
Wat een bijzondere ervaring. Mensen zijn hier nog volop aan het wintersporten maar er lopen ookmensen in T-shirts en er is een afdaling van allemaal mountainbikers.
Kortom een mengelmoes van allemaal sportievelingen en ja liitjes, daar lopen wij tussen. En weet je: we callen nauwelijks op met onze afgetrainde lichamen....hihi.
Ophet moment dat we ditverslagje schrijven, zitten we midden in het plaatsje en maken gebruik van gratis WiFi.
De lezers en lezeressen zijn dus bijna live getuige van onze ervaringen.
We gaan straks terug naar de camper en zoeken een camping ergens in de buurt.
Gelukkig is de temperatuur hier aangenaam want vanochtend reden we nog door en gebied waar volop sneeuw lag.
Het is en blijft een bijzondere vakantie.
We hebben een paar foto's gemaakt met de i-pad, die zullen we direct bijvoegen.
Na een heerlijke nacht (we bedoelen hiermee dat we beiden goed hebben geslapen!) zijn we onderweg gegaan richting Whistler. Dit is een behoorlijk lange rit en omdat het weer vanochtend al heerlijk leek ( de zon scheen maar het was buiten behoorlijk koud) besloten we al vroeg dat we vanmiddag een paar zonneuurtjes zouden gaan pakken.
We hebben inClearwater nog de laatste inkopen gedaan en zijn toen vertrokken. Alles bij elkaar een mooie route maar we hebben vandaag geen groot wild gezien en dat is toch best wel even wennen....
Zo rond de klok van drie uur vanmiddag hebben we een camping opgezocht in de buurt van Cache Creek. Het is de Brookside campaite geworden.
Een simpele camping maar wel met elektriciteit, een sanistation (om je vuile water uit de camper te lozen) en WiFi.
Man o man, die voorzieningen zijn best wel luxe hoor.
Het mooie van dit soort reizen is dat je met allerlei leuke mensen in contact komt. Ze hebben allemaal dezelfde hobby, nl. reizen en dan is een praatjezo gemaakt.
Zojuist hebben we nog even gesproken met een Zwitser die ' onze' reis in omgekeerde volgorde maakt. Dus van Vancouver naar Calgary. Hij raadde ons aan om in ieder geval een stop te maken in Whistler. Volgens hem was dit een erg leuk plaatsje.
We zullen zien of deze informatie van de Zwitser net zo degelijk en betrouwbaar is als de uurwerken die in zijn land worden gemaakt.
Met ons gaat het goed en we vechten elkaar de camper (nog) niet uit. Dat zal ook wel niet gebeuren.
Wel moet worden gezegd dat het leven in Canada duur is. Boodschappen zijn duur en sterke drank is bijna niet te betalen (althans niet volgens Lidl-maatstaven).
De benzineprijzen verschillen nogal. Hier in British Colombia zijn de belastingen hoger en is dus ook de benzine duurder dan in Albertha.
Vandaag hebben we voor een liter 1,26 dollar betaald. Deze camper rijdt gemiddeld 1:4 en dan rijden we zeker niet harder dan 80 km per uur.
Maar, dit mag m zeker de pret niet drukken!!!
Ook deze ochtend was lang uitslapen niet voor ons weggelegd.
Niet getreurd want ochtendstond heeft goud in de mond.....
Dus vertrokken we al vroeg voor een redelijk lange rit naar Clearwater.
Het weer was redelijk somber. Het had zelfs heel licht gesneeuwd.
Toen we de camping afreden zagen we het eerste kado: moeder Elk met haar jong. Wat een prachtig schouwspel.
Daarna reden we richting Clearwater en onderweg zagen we een coyote. Dit arme dier wist van schrik niet hoe snel het zich uit de voeten moest maken, dus een foto van het beest hebben we helaas niet kunnen maken.
Op een gegeven moment passeerde we Mount Robson, de hoogste berg van Canada.Â
We hebben uiteraard even van het mooie uitzicht genoten alvorens de reis te vervolgen.
Op een gegeven moment zag Harry een zwarte beer aan de kant van de weg. In de ho-ijzers en achteruit met die camper!
Wat een prachtig beest was dit. Het kwam zelfs zo dicht bij de camper dat we vreesden dat hij tegen de camper op zou gaan springen en ons daardoor onze 750 dollar borg voor het schadevrij weer inleveren van de camper, door de neus zou boren.
Gelukkig ging het allemaal goed en we hebben de kolos goed kunnen fotograferen en filmen.
Aangekomen in het plaatsje Clearwater ( de klok moest een uur terug omdat we in een andere zone kwamen) werd ons al snel duidelijk dat dit  plaatsje niet in de top 10.000 staat van interessantste steden op aarde.
Toen we in het plaatselijke supermarktje de inkopen wilden doen, luktde dit net omdat de winkel gesloten was ivm een herdenkingsdienst c.q. begrafenis.
Tja, het kan verkeren, nietwaar?
Uiteindelijk zijn we naar het Well's Gray Park gereden. Dit is een prachtig nationaal park met vele attracties, waaronder watervallen.
We hebben een aantal bekeken en het was zeer de moeite waard.
We hebben de dag afgesloten op camping Lake Clearwater.
Ook het weer in British Columbia werkte mee: de thermometer wees  ruim boven de 20 graden aan. Ook dat kan dus in CanadaÂ
We zijn nu in Jasper, een lieflijk plaatsje in de Rocky Mountains.
Doordat we ons weblog nu aan het bijwerken zijn, weten de oplettende lezers dat het ons weer gelukt is (gratis) wifi te vinden. Wat is dat toch gemakkelijk.
Vanochtend werden we wakker en sneeuwde het lichtjes.
We wilden een gletsjer bekijken maar het begon zo verschrikkelijk hard te sneeuwen dat we onze plannen hebben gewijzigd en doorgereden zijn naar Jasper.
Hier blijven we, zoals het nu lijkt, minimaal een dag want er valt in de omgeving genoeg te beleven en te zien.
We hebben zojuist de camper weer volgetankt en er ging maar liefst voor 160 dollar aan bezine in. Tja...........
We vermaken ons nog steeds prima en we genieten van iedere ogenblik in dit fantastische land.
